شاریه

شاریه . [ ی َ ] (اِخ ) نام زنی مطربه که ابراهیم بن المهدی وی راخرید و آزاد ساخت و به همسریش گرفت . وی مایه ٔ شگفتی مردم عصر خود بود. المعتصم بر سر او با ابراهیم نزاع کرد، پس به هزار و پانصد دینارش بخرید و او از خانه ٔ خلیفه ای به خانه ٔ خلیفه ای انتقال یافت . آوازش مایه ٔ خوشی و راحت مردم سامره بود. (از اعلام المنجد).