شاشو/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(ص فا.) ۱- آن که عادت به شاشیدن در بستر یا شلوار خود دارد. ۲- (کن.) تنبل، ترسو.واژه قبلی: شاشهواژه بعدی: شاطر