شاعرنوازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاعرنوازی . [ ع ِ ن َ ] (حامص مرکب ) عمل نواختن شاعر. مهربانی و ملاطفت نسبت به شاعر : سنت شاعرنوازی پادشاه دین نهاد ای همه شاهان عالم مر غلامش را غلام . سوزنی . جاودان ماند کریم از مدح شاعر زنده نام زین بودشاعرنوازی عادت و رسم کرام . سوزنی .