شالباف

شالباف . (نف مرکب ) بافنده ٔ شال . آنکه شال بافد. جولاهه که شال بافد. (یادداشت مؤلف ) : نه از شال بافان این روزگارم که کلغر ندانند باز از بریشم . نزاری قهستانی . تا بکی کبر و چند خواهی لاف که منم شالباف سنگین باف . حکیم قاسم کرمانی (خارستان ). ای بسا شالباف و تیغنورد که فلک در بسیط خاک نورد. (خارستان ).