شالک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شالک . [ ل َ ] (اِ مصغر) شال کوچک . شال خرد. ◄ شال سبک و کم بها. (از فرهنگ نظام ذیل کلمه ٔ شالکی ).
شالک . [ ل َ ] (اِ) در اطراف تهران اشنک را گویند که گونه ای از صنوبر مخصوص نواحی کوهستانی ایران است . (یادداشت مؤلف ). گونه ای از درخت سفیدار باشد که آن را در تهران شال و شالک گویند. (جنگل شناسی ج ١ ص ١٨٩). رجوع به اشنک و سفیدار شود.