شامتة

شامتة. [ م ِ ت َ ] (ع ص ) مؤنث شامت . زنی که بغم دشمن شادی کند. ج، شامتات و شوامت . (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) چهارپای . ستور. یقال : لاترک اﷲ له شامتة؛ ای قائمة. (از اقرب الموارد). ج، شوامت . (منتهی الارب ) (متن اللغة).