شاه بابا اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاه بابا اصفهانی . [ اِ ف َ ] (اِخ ) معروف به حالی اصفهانی . شاعر و خطاط نیمه ٔ دوم قرن دهم . هشت سال نزدمیرعلی هروی خطاط شاگردی کرد و بسفر عراق و خراسان رفت و در سال ١٠٢٢ یا ٩٩٦ هَ . ق . در بغداد یا تبریزدرگذشت . دیوان شعر دارد. (از الذریعة ج ٩ ص ٢٢٧).