شاه تبار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاه تبار. [ ت َ ] (ص مرکب ) کسی که نژاد از شاهان دارد. کسی که نسبت وی به شاهان پیوندد. شاهزاده : در پرده ٔ اندیشه بیارای عروسی پس جلوه کنش پیش شهی شاه تباری . سنایی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاه تبار. [ ت َ ] (ص مرکب ) کسی که نژاد از شاهان دارد. کسی که نسبت وی به شاهان پیوندد. شاهزاده : در پرده ٔ اندیشه بیارای عروسی پس جلوه کنش پیش شهی شاه تباری . سنایی .