شاه زنگ

شاه زنگ . [ هَِ زَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حاکم و فرمانروای زنگ . سلطان زنگبار. ◄ مجازاً شب را گویند وبعربی لیل خوانند. (برهان قاطع). کنایه از شب است . (انجمن آرا) (آنندراج ). صاحب فرهنگ نظام گوید: شاه زنگ استعاره برای آفتاب است . و پیداست که در بیان این معنی نظر بمعنی دیگر زنگ که آفتاب باشد بوده است .