شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۱۰۸

یک عالم از آب و گل بپرداخته‌اند خود را به میان آن در انداخته‌اند خود می‌گویند و باز خود می‌شنوند از ما و شما بهانه بر ساخته‌اند