شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۱۶۶

توحید دگر باشد و الحاد دگر خود بنده دگر باشد و آزاد دگر ار شکر شیرین سخنی می‌گویم خسرو دگری باشد و فرهاد دگر