شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۱۷۱

مجنون و پریشان توام دستم گیر خود می‌دانی آن توام دستم گیر هر بی‌سر و پای دستگیری دارد من بی‌سر و سامان توام دستم گیر