شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۲۱۳

انگشت زنان بر در جانان رفتیم پیدا بودیم باز پنهان رفتیم گوئی که برفت نعمت الله ز جهان رفتیم ولی به نور ایمان رفتیم