شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۲۳۲

با شمع رخش دمی چو دمساز شدم پروانه مستمند جانباز شدم آن روز که این قفس بباید پرداخت چون شهبازی به دست شه باز شدم