واژه جو

شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۲۳۷

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

تا جان باشد به می‌خوری می‌کوشم خوش آب حیاتی است روان می‌نوشم مویی ز سر زلف بتی یافته‌ام زنار کنم به عالمی نفروشم

معنی شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۲۳۷ | واژه جو