شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۲۵۷

یک جو غم ایام نداریم خوشیم گر چاشت رسد شام نداریم خوشیم چون پخته به ما می‌رسد از عالم غیب یک جو طمع خام نداریم خوشیم