شاه نعمت‌الله ولی | رباعیات | رباعی شماره ۳۸

درد تو ندیم دل شیدای منست ورد تو نهان و آشکارای منست کفر سر زلف تو که جانم به فداش کفرش خوانند نور ایمان منست