شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۱۱۱۵

نقش عالم خیال می‌بینم در خیال آن جمال می‌بینم همه عالم چو مظهر عشقند همه را بر کمال می‌بینم ساغر باده‌ای که می‌نوشم عین آب زلال می‌بینم نور چشمست و در نظر دارم از سر ذوق و حال می‌بینم آینه پیش دیده می‌دارم حسن او بی‌مثال می‌بینم ترک رندی و عاشقی کردن از دل خود محال می‌بینم نعمت الله را چو می‌بینم صورت ذوالجلال می‌بینم