شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۱۱۳۷

بی‌نشانی را نشانش یافتیم گنج پنهانی عیانش یافتیم صورت و معنی عالم دیده‌ایم این معانی را بیانش یافتیم آنکه عقل از دیدنش محروم ماند عاشقانه ناگهانش یافتیم دیده‌ایم آئینه گیتی نما آشکارا و نهانش یافتیم دلبر سرمست در کوی مغان در میان عاشقانش یافتیم هرچه آید در نظرای نور چشم جسم او دیدیم و جانش یافتیم مظهر ذات و صفات کبریا سید آخر زمانش یافتیم