شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۱۳۰۰

من عین تو و تو عین وین عینین یک عین بود ظهور او در کونین هر گه که دو جام پر کنند از یک می این هر دو یکی باشد و آن یک اثنین جامی ز شراب خانه دارد رطلی جامی دگر از می‌مصفای متین هر چند که آب را نباشد لونی چون در دو قدح کنی نماید لونین در شمس و قمر نگر که روشن بینی یک نور که رو نموده اندر عنین گر سلطنت صورت و معنی یابی شاهی گردی چو حضرت ذوالقرنین زاهد به هوای جنتین و سید باشد بیدات جنتینش سجنین