شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۵۳۷

هرچه بخشد خدا به ما بخشد پادشاهی به هر گدا بخشد بحر رحمت به ما روان سازد آبروئی به عین ما بخشد دردی درد عشق او مینوش تا به لطفش تو را دوا بخشد می‌به بیگانه کی دهد ساقی ساغر می‌به آشنا بخشد در خرابات اگر فنا گردی از حیاتش تو را بقا بخشد بندگی کن که حضرت سلطان هرچه خواهی از او تو را بخشد بینوایان نوا از او یابند نعمت الله به بینوا بخشد