شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۷۶۸

چشمم نورت در این و آن دید روشن چشمی که آنچنان دید غیری نگذاشت غیرت تو غیر تو چو نیست چون توان دید تمثال جمال دیده ما در جام جهان نما روان دید دیده نظری ز نور تو یافت در ذره و آفتاب آن دید بحریم و حباب عین ما آب این دیده ما هم این هم آن دید از نام و نشان خبر چه پرسی هر دیده که دید بی‌نشان دید این دیده مست نعمت الله آن نور به عین آن عیان دید