شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۰۹

عشق جان عاشقان است‌ای پسر عشق جانان، جان جان است‌ای پسر چشم عالم روشن است از نور او گر چه از مردم نهان است‌ای پسر ما نشان در بی‌نشانی یافتیم این نشان بی‌نشان است‌ای پسر هر که بینی دامن او را بگیر حضرت او جو که آن است‌ای پسر بر در میخانه مست افتاده‌ایم جای ما کوی مغان است‌ای پسر او یکی و آینه دارد هزار در همه بر ما عیان است‌ای پسر نعمت الله در دریای دل است در سخن گوهرفشان است‌ای پسر