شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۱۳

قطره قطره جمع کن دریا نگر آب را می‌نوش و ذوق ما نگر گر نه‌ای احول یکی را دو مبین سر به سر یکتای بی‌همتا نگر آینه گر صد نماید ور هزار در صفای هر یکی او را نگر هر چه بینی مظهر اسمای اوست مظهر ما در همه اشیانگر آفتابی می‌نگردد ذره یک نظر در روی مه سیما نگر گر تو می‌پرسی که جای او کجاست جای آن بی‌جای ما هر جا نگر نعمت الله را به نور او ببین چشم بگشا دیده بینا نگر