شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۱۶

یک نظر در چشم مست ما نگر نور او در دیده بینا نگر خوش بیا در چشم ما بنشین چو ما جو بجو می‌بین و در دریا نگر رند سرمست خوشی گر بایدت در خرابات مغان ما را نگر هر چه هست آئینه گیتی نماست دیده بگشا در همه اشیا نگر این عجائب بنگرای صاحب نظر جای آن بی‌جای ما هر جا نگر از بلا چون کار ما بالا گرفت مبتلا شو در بلا بالا نگر نعمت الله را به نور او ببین آفتابی در قمر پیدا نگر