شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۲۲

هر چه می‌بینی همه مطلق نگر خلق را بگذار و جمله حق نگر عشق او در دریا و ما ماهی در او حال این ماهی مستغرق نگر عاشق و معشوق شد مشتق ز عشق گر تو مشتاقی در این مشتق نگر عشق او چون بلبل و جان برگ گل گلستان و بلبل و رونق نگر آیه تنزیه و تشبیهش بخوان این مقید بین و آن مطلق نگر ما نه مائیم و نه او فافهم تمام صورت و معنی این مغلق نگر نعمت الله گوهر دریای ماست گوهر دریا در این زورق نگر