شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۲۶

هرچه می‌بینی به او می‌نگر صورت و معنیش نیکو می‌نگر روشن است آئینه گیتی نما رو به او آور در او رو می‌نگر خوش حبابی پر کن از آب حیات دو یکی می‌بین و یک دو می‌نگر در محیط ماورا با ما نشین آبروی ما به هر سو می‌نگر هر خیالی که آری در نظر نقش او می‌بند و در او می‌نگر رشته یک توست عالم سر به سر دو مبین این رشته یک تو مین گر گر بیابی سیدی یا بنده‌ای با تو گفتم هر یکی چو می‌نگر