شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۴۴

نقش بندی می‌کند هر دم خیالش در نظر هیچ نقاشی نمی‌بیند چنین نقشی دگر ماخیال عارضش بر آب دیده بسته‌ایم لحظه‌ای بر چشم ما بنشین و دریا می‌نگر آنکه زاهد در قیامت طالب دیدار اوست می‌توان دید این زمان در دیده صاحب نظر غرقه آبی و تشنه سو به سو گردی مدام همدم جام مئی وز همدم خود بی‌خبر در سرابستان جان جانانه خود را طلب او مقیم خانه، تو سرگشته گردی در به در گرچه از نور ولایت خرقه‌ای پوشیده‌ای خرقه بازی کن به عشق او و ازخود در گذر نعمت الله رند سرمست است و با ساقی حریف روح محضست او ولی در صورت اهل بشر