شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۵۲

راه را گم کرده‌ای جان پدر خویش را گم کن که ره یابی دگر عشقبازی گر کنی با من نشین جان بباز و دل بده سر هم به سر ذوق اگر داری ببینی نور او خوش به چشم ما در آ او را نگر آینه گر صد نماید ور هزار می‌نماید آفتابی در نظر یک وجود است و صفاتش بی‌شمار آن یکی در هر یکی خوش می‌شمر عاشق و معشوق و عشقی در وجود از وجود خود اگر یابی خبر چشم مست نعمت الله را ببین نور او دارد همیشه در بصر