شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۷۲

بی‌رخ جانان به گلزارم چه کار بی‌هوای او به بازارم چه کار گر نه کار و بار عشق او بود با سر و سودای هر کارم چه کار گر نباشد عکس او در جام می با شراب عشق خمارم چه کار دل به یمن عشق او شد تندرست با صدای عقل بیمارم چه کار جان من گر نه به کام او بود با مراد جان افکارم چه کار من انالحق گفته‌ام در عشق او ورنه چون منصور بر دارم چه کار ورنه با گفتار بسیارم چه کار گفته‌های نعمت الله قول اوست