شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۷۵

گر تو مرد موحدی‌ای یار چه کنی دوستی تو با اغیار جام توحید نوش شادی ما تا که گردی ز عمر برخوردار تو به کثرت چنین گرفتاری دم ز توحید می‌زنی هشدار جام گیتی نما به دست آور نظری کن به مجمع انواز همه عالم خزانه عشق است خازنش بین و مخزن اسرار دردی درد نوش رندانه دل بیمار می‌کنش تیمار نعمت الله مدام سرمست است درخرابات همدم خمار