شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۲۲

گرم و سردی چشیده‌ام که مپرس هم به مردی رسیده‌ام که مپرس این چنین جام می‌که می‌نوشی درد دردی چشیده‌ام که مپرس این چنین مست و لاابالی وار از جهانی رسیده‌ام که مپرس سختی گفتم از زبان حبیب هم به گوشی شنیده‌ام که مپرس گل این گلستان سلطانی هم به دستی بچیده‌ام که مپرس گوهری را فروختم به بهاء جوهری را خریده‌ام که مپرس در همه روی روشن سید آفتابی بدیده‌ام که مپرس