شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۲۴

شراب شوق را پیمانه می‌باش حریف خلوت جانانه می‌باش اگر تو مست مجنونی ندیدی ببین لیلی و خود دیوانه می‌باش در دل می‌زن اما در شب و روز مقیم گوشه آن خانه می‌باش به صورت ساحلی معنی چو دریا ورای این و آن دردانه می‌باش دلت گنجنیه گنجی است دائم بیا در کنج این ویرانه می‌باش فدای عشق کن جان گرامی دل و دلدار و هم جانانه می‌باش درآمد از در دل نعمت الله چو شمعی تو برو پروانه می‌باش