شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۳۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ای دل ار چه شکسته‌ای خوش باش با غمش عهد بسته‌ای خوش باش درد دردش چو صاف درمان نوش وز جفا گر چه خسته‌ای خوش باش خوش نباشد غم جهان خوردن از جهان گر گستته‌ای خوش باش دنیی و آخرت رها کردی از همه باز رسته‌ای خوش باش بود بندی ز عقل بر پایت از چنین بند جسته‌ای خوش باش بزم عشقست و عاشقان سرمست با حریفان نشسته‌ای خوش باش دل سید شکسته عشق است گر تو چون او شکسته‌ای خوش باش