شاه نعمت‌الله ولی | قصاید | قصیده شماره ۳۰

حبیبی سیدی یا ذالمعالی سوالله عند شمسی کالظلالی خیالی نقش بسته عالمش نام نمودی در خیالی آن جمالی و عینی ناظر من کل وجه و قلبی حاضر فی کل حالی می‌صافست و خوش جامی مصفی فخذ منی القدح و اشرب زلالی رایت الله فی مرآت کونی بعین الله هذا من کمالی و شمس الروح نور من ظهوری و بدر الکون عندی کالهلالی سوی الله چیست‌ای صوفی صافی خیال فی خیال فی خیالی وجودی جز وجود حق مطلق ظلال فی ظلال فی ظلالی غلام و بندگی سید ما کمال فی کمال فی کمالی چو سید نعمت الله رند و مستی محال فی محال فی محالی