شاه نعمت‌الله ولی | قطعات | قطعه شماره ۱۳۰

منت خدای را که ندارم به هیچ باب از هیچکس به غیر خدا هیچ منتی در پای گل نشسته و بر سرو قامتش دل بسته‌ایم وه که چه عالیست همتی بر دوستان مبارک و بر دشمنان چنان هستیم از خدای بر این خلق رحمتی مائیم و سرخوشان خرابات کوی عشق جامی و ساقئی و حضوری و صحبتی روزی نشد ملول دل بنده‌ای ز ما یاری ز ما نیافت کسی هیچ زحمتی داریم نعمت الله و از خلق بی‌نیاز ای جان من کراست چنین خوب نعمتی