شاه نعمتالله ولی | متفرقات | هو علی
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ظاهر و باطن ار کنی طاهر پاک باشی به باطن و ظاهر قره العین همدم ما شو سعی کن همچو جد و آبا شو این دوئی خیال را بگذار ای یگانه بیا و یکتا شو صورت و معنی همه دریاب میو جامند همچو آب و حباب در همه آینه یکی بنگر آن یکی نیز بیشکی بنگر متخلق به خلق او میباش گنج اخلاق بر همه میباش گر تو فانی شوی بقا یابی خود ازین بیخودی خدا یابی درد دردش بنوش و درمان جو جان به جانان سپار و جانان جو در همه شی جمال اسما بین با همه اسم یک مسما بین گر خیالش به خواب میبینی تو به خوابی حجاب میبینی ماه دیدی در آفتاب نگر آفتابی به ماهتاب نگر گفتهام من تو را خلیل الله خوش خلیلی اگر شوی آگاه گر ز باطل تمام وارستی حق شناسی به حق چو پیوستی جبر تند و قدر بود ویران مرکب خود میانشان میران تو ز هستی و نیستی بگذر شاید این جا نایستی بگذر در ولایت ولی کامل جو عمر داری ز عمر حاصل جو جام گیتی نما به دست آور دامن اولیا بدست آور گر ز اسرار حق شدی آگاه خوش بگو لا اله الا الله تابع دین جد خود میباش هر چه بینی به این و آن میباش هر که حق را به عین او بیند بد نبیند همه نکو بیند چون هویت یکیست اسما را به هویت یکی بود اسما دو نظر عالمیست چون سایه سایه بنگر به نور همسایه صفت و ذات و اسم را میدان سه یکی و یکی به سه میدان یک وجود است اگر خبر داری عین او بین اگر نظر داری در ظهور است مظهر و مظهر نیک دریاب باطن و ظاهر نور و او را به نور او بنگر در همه آینه نکو بنگر ابدا علم از خدا میجو چون بیابی به طالبان میگو سخن عارفان خوشی میخوان معنیش همچو عارفان میدان یک حقیقت به اسم بسیار است یک هویت هزار آثار است کثرت و وحدت این چنین گفتم در توحید را نکو سفتم