شاه نعمت‌الله ولی | مثنویات | شماره ۶۱

اولا توحید کلی آن اوست کل کلیات در فرمان اوست آنگهی ابلاغ جامع یافته در همه مصنوع صانع یافته کون جامع مظهر ذات صفات سایه حق آفتاب کائنات وجهی از امکان و وجهی از وجوب در شهادت آمد ازغیب الغیوب صورت و معنی به هم آراسته ظاهر و باطن به هم پیراسته جمع کرده خلق و با خود همدگر همچو نوری می‌نماید در نظر هفت دریا قطره‌ای از جام او روح قدسی رند درد آشام او چیست عالم بی‌وجود او عدم می‌دهد جودش وجودی دم به دم بنده اوئیم و او سلطان ما جسم و جان مائیم و او جانان ما سرور مجموع رندان میر ماست این چنین ساقی مستی پیر ماست آفتابست او ولی نامش قمر آفتابی در قمر خوش می‌نگر نور او در چشم ما ظاهر شده آمده منظور ما ناظر شده