شاه نعمت‌الله ولی | مثنویات | شماره ۶۳

گنج اسم اعظم از ذات و صفات آشکارا کرده اندر کائنات هر کجا کنجی است گنجی در وی است کنج هر ویرانه بی‌گنجی کی است معنی او گنج و صورت چون طلسم در چنین گنجی بود آن گنج اسم جام می‌باشد حبابی پر ز آب نوش کن جامی که دریابی شراب نسخه اسما بجو یک یک بخوان وحدت اسم و مسما را بدان بی‌من و تو، من توام تو هم منی ور تو من گوئی و تو باشد منی در مراتب آن یکی باشد هزار در هزاران آن یکی را می‌شمار آن یکی در هر یکی پیدا شده قطره قطره آمده دریا شده اسم اعظم گنج و اسما چون طلسم نعمت الله را بجو دریاب اسم آفتابی را ببین در ذره‌ای عین دریا را نگر در قطره‌ای