شاهترج

شاهترج . [ ت َ رَ / رِ ] (معرب، اِ مرکب ) معرب شاه تره . شهترج . گیاهی است که برگ و دانه ٔ آن جهت خارش و جرب سودمند باشد و معنی آن سلطان البقول است . (از اقرب الموارد). شاه تره . برگ و دانه ٔ آن جرب و حکه و تبهای کهنه را نافع است . (منتهی الارب ) (از دزی ج ١ ص ٧١٧) (از آنندراج ). اصطفان . سقسما. جنجیدیون . ملک البقول، کزبرة الحمار [ الحمام ]قافنوس . کبعد یا کبعیدیون . شاتراج . بقلةالملک . سلطان البقول قیاسوسی . دخانی : شاهترج . معروف است طعمش تلخ بود. (نزهة القلوب ). و رجوع به مخزن الادویه . تذکره ٔضریر انطاکی ترجمه ٔ ابن بیطار به فرانسه و تحفه ٔ حکیم مؤمن و مخزن الادویه و نیز رجوع به شاهتره شود.