شاهرخ بن سلطان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاهرخ بن سلطان . [ رُ خ ِ ن ِ س ُ ] (اِخ ) فرخ بن شیخشاه بن فرخ یسار. از خاندان قدیم شروانشاهیان در گیلان که مدعی بودند نسبشان به نوشیروان میرسد. در قرن دهم این خاندان روبه انحطاط و زوال گذارده بود و آخرین عضو این دودمان شاهرخ پسر سلطان فرخ بود که در سال ٩٤٦ هَ . ق . بقتل رسید. (تاریخ ادبیات ایران ادوارد برون ج ٢ ص ٧٧).