شاهرخ میرزا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاهرخ میرزا. [ رُ ] (اِخ ) پسر سلطان ابوسعید. در سال ٨٩٩ هَ . ق . عازم هرات شد و در ولایت ساری درگذشت و سلطان حسین میرزا نعش او را به مدرسه ٔ مهدعلیا گوهرشادآغا برد. (حبیب السیر چ کتابخانه ٔ خیام ج ٤ ص ١٠١).
شاهرخ میرزا. [ رُ ] (اِخ ) (خاقان سعید) (میرزا) چهارمین فرزند امیر تیمور گورکان است . در سال ٧٧٩ هَ . ق . به دنیا آمد و در سن بیست سالگی یعنی در سال ٧٩٩ هَ . ق . حکمران مستقل خراسان گشت و سکه بنام خویش زد و در سن ٣٨ سالگی یعنی سال مرگ تیمور «٨٠٧» پادشاه مستقل بودو در سنوات ٨٠٩ مازندران و ٨١١ ماوراءالنهر و ٨١٧ فارس و ٨١٩ کرمان و ٨٢٣ آذربایجان را تصرف کرد و در اواخر سال ٨٢٣ او را با اسکندر پسر قرایوسف حاکم سابق آذربایجان جنگی دست داد که منجر به فرار اسکندر گشت و در سال ٨٣٠ بوسیله ٔ احمد نامی در مسجد جامع هرات بوسیله ٔ کارد مورد سوء قصد قرار گرفت ولی از مرگ نجات یافت در سال ٨٣٢ مجدداً اسکندر به عراق و آذربایجان تجاوز نمود و شاهرخ در صحرای سلماس بجنگ او شتافت و اسکندر نیز مجدداً فرار کرد. شاهرخ ٤٣ سال سلطنت کرد و ٧٣ سال عمر نمود و در سنه ٔ ٨٥٠ هَ . ق . در شهر ری درگذشت، در زمان سلطنت خویش برای ترمیم خرابیها که پدرش کرده بود کوشش کرد. دیوارهای هرات و مرو را ساخت به آبادی شهرها همت گماشت . پادشاهی بود نیکوکار و اصحاب علم و دانش را گرامی میداشت و ارباب صنعت راطرف توجه قرار میداد و در زمان وی علم و صنعت رواج یافت . و موسیقیدان معروف عبدالقادر مراغه ای و آوازخوان مشهور یوسف اندکانی و قوام الدین معمار و مولانا خلیل نقاش از هنرمندان آن دوره بودند. (حبیب السیر چ کتابخانه ٔ خیام ج ٣ ص ٥٥٤، ٥٥٣) (تاریخ سرجان ملکم ص ١٥٩) (تاریخ مفصل ایران تألیف عبداﷲ رازی ص ٣٥٣).