شاهرخیه

شاهرخیه . [ رُ خی ی َ ] (اِخ ) نام شهری که بجای فناکث ساخته شد. توضیح اینکه در زیر ملتقای رودخانه ٔ سیحون بارو و شهری بود بنام بناکث یا فناکث و یا فناکت و این شهر در قرن چهارم فاقد قلعه و بارو بود و تا قرن هفتم که بدست چنگیز خراب شد شهری بسیار مهم بود پس از یک قرن و اندی یعنی در سال ٨١٨ هَ . ق . شاهرخ نواده ٔ امیر تیمور به تجدید عمارت آن همت گماشت و از این رو به شاهرخیه موسوم شد و بهمین نام شرف الدین علی یزدی مکرر آن را ذکر کرده است . (سرزمینهای خلافت شرقی لسترنج ص ٥١٣).