شاوکان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شاوکان . [ وَ ] (اِخ ) نام قریه ای است از قرای بخارا. (از معجم البلدان ). موضعی است به بخارا. (منتهی الارب ).