شاپورخره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاپورخره . [ خ ُرْ رَ ] (اِخ ) شاپورخوره . شوش، از بلاد خوزستان . «شاپور ذوالاکتاف تجدید عمارت (شوش ) کرد و شاپور خوره خواند و شکلش بر مثال باز نهاده بود گور دانیال پیغمبر (عم ) بر جانب غربی آن شهر است در میان آب و در آنجا ماهیان انسی اند و از مردم نگریزند و کس ایشان را نرنجاند.» (نزهةالقلوب مقاله ٔ سوم ص ١١٢). و رجوع به یشتها ج ٢ ص ٣١١ وتاریخ سنی ملوک الارض و الانبیاء چ برلین ص ٣٧ شود.