شاپورگان

شاپورگان . (اِ) پولاد طبیعی و معرب آن شابورقان است . (از مفردات قانون ابوعلی سینا). ذکر. اسطام . و رجوع به شابورقان و شابرقان شود.

شاپورگان . (اِخ ) نام کتاب مانی نقاش است که بعهد شاپور پسر اردشیر ظهور و دعوی پیغمبری و آوردن آیین تازه کرد. (انجمن آرا) (آنندراج ). نام یکی از کتابهای مانی نقاش بوده که بنام شاپور پادشاه ساسانی نوشته بود. (فرهنگ نظام ). شاپور (اول ) نسبت به مانویان اظهار مساعدت و خیرخواهی کرده است و بهمین مناسبت مانی یکی از کتب عمده ٔ خود را بنام او کرده و شاپورگان خوانده است . (ایران در زمان ساسانیان ص ٢٢٠). کتاب شاپورگان بلغت جنوب غربی ایران یعنی پهلوی ساسانی نگاشته شده . (ایران در زمان ساسانیان ص ٢١٥) (فرهنگ ایران باستان پورداود ج ١). و حاکی از مطالب متعلقه بمبداء و معاد بود. بعضی قسمتهای شاپورگان در ضمن قطعات مکشوفه ٔ تورفان به دست آمده است . (ایران در زمان ساسانیان ص ٢٢٣).