شایخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شایخ . [ ی ِ ] (اِ)نام مقامی است . (شرفنامه ٔ منیری ) (مؤید الفضلاء).
شایخ . [ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان ریوند بخش حومه ٔ شهرستان نیشابور. دارای ٣٠ تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آن غلات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).