شب آموز

شب آموز. [ ش َ ] (نف مرکب ) آموزنده بشب . که شب هنگام تعلیم گیرد. فراگیرنده به شب . آنکه درشب بیاموزد و تعلیم گیرد. ◄ آنکه در شب تعلیم دهد. ◄ در تداول عامه، زن که شب به شوی خود بد کسان ِ شوی خود گوید. (یادداشت مؤلف ).