شب پره

شب پره . [ ش َ پ َ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) شب پرک . خفاش : شب پره گر وصل آفتاب نخواهد رونق بازار آفتاب نکاهد. سعدی . گر نبیند به روز شب پره چشم چشمه ٔ آفتاب را چه گناه . سعدی . مهر درخشنده چو پنهان شود شب پره بازیگر میدان شود. و رجوع به شب پرک و خفاش شود.