شب پوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.)<BR>۱- (ص فا.) شبرو.<BR>۲- (اِمر.) صدای آرام پا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) ۱- (ص فا.) شبرو. ۲- (اِمر.) صدای آرام پا.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شب پوی . [ ش َ ] (نف مرکب ) شبرو. (برهان قاطع) (آنندراج ). شبرو. آنکه در شب رود. (ناظم الاطباء). ◄ (اِ مرکب ) آواز پای را گویند در نهایت آهستگی و خفت . (برهان قاطع) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).